Niagara Falls

Jnamashtami

Hare Krishna, Hare Krishna

Krishna Krishna , Hare Hare...

Wishing you all a happy and blessed Krishna Jnamashtami.

Happy Independence day!

                                                          


         స్వాతంత్ర దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు

Kensington park

ఇండియా లో మూడు రోజులు సెలవలు కలిసి వస్తే చుట్టాలింటికి వెళ్తాము లేకపోతే ఎవరన్న మన ఇంటికి వస్తారు కబుర్లు సినిమాలు ,పనమ్మాయి రాక పోతే పనులు కళ్లుముసుకొని తెరిచేలోపే సెలవలు అయిపోతాయి .అమెరికా లో మూడు రోజులు కలిసివస్తే లాంగ్ వీకెండ్ అని చాల హడావిడి చేస్తారు.ముందుగానే ప్లాన్ చేసుకుని ఏదన్న ప్లేస్ చుసిరావటం ,లేదా దేగెర లో వున్నా ఫ్రెండ్స్ అందరు కలవటం చేస్తారు.
మేమిదరం (నేను మావారు ) తొందరగా బయటకు కదిలే రకాలం కాకపోటంతో మాకు హై ప్లాన్స్ వుండవు .ఏదో సింపుల్గా ముగిస్తాం .పిల్లలకోసం ఈసారి ఒకరోజు మొత్తం బయట గడపాలని డిసైడ్ చేసాము .మేము వుండేది మిచిగాన్ లో అవడం తో చాల నదులు సర్సులు వున్నాయి .మా దేగ్గెరలో కెన్సింగ్టన్ మెట్రో పార్క్ అని ఒక పెద్ద పార్క్ కి పిసినిక్ వెళ్ళాలని డిసైడ్ చేసాం.బులెమ్మకి,బులోడికి స్విమింగ్డ్రేస్స్లు కొన్నాం .

పులిహొర,దద్దొజనం ,పుచకాయ,జూసెస్ ,మంచి నీళ్లు, ఇండియా నుంచి తెచిన చాప ,పిల్లలు నిద్రపోతేపడుకొపెట్టటానికి మెత్తటి దుప్పటి ,అందరికి చలవ కళ్ళద్దాలు ,సుర్యరసిమి నుంచి రక్షణ కోసం సన్ బ్లాక్ క్రీం .మొత్తం బందోబస్తుతో తయ్యరయ్యాం .తమ్ముడు కానీ తమ్ముడు (తముడి ఫ్రెండ్) వస్తే తనని కూడా తీసుకొని బయలుదేరం.పార్క్ చాలా పెద్దది .నాలుగు వేల నలుగువందల ఎకరల విస్తిర్నంలొ కెంట్ లేక్ ,చిన్న ఫార్మ్,గొల్ఫ్ కొర్స్ ,నేచర్ ట్రైల్స్ ,ఫిషింగ్,బోటింగ్ ,పిక్నిక్ స్పొత్స్ థొ చాలా బాగుంది . ముందు పిక్నిక్ స్పాట్ లో సెటిల్ అయ్యి తరువాత ఈవెనింగ్ మిగతా పార్క్ చుడచు అని ముందు పిక్నిక్ స్పాట్ కోసం వెతికాము ,ఎందుకంటే పొద్దున్న పది అయిన ఎండా విపరీతంగా వుంది.

చక్కని చెట్టు నిడ దొరికింది , అందులొనూ నిళ్లకి దెగ్గరగా సామాను అక్కడపెట్టేసి పిల్లకి స్వింద్రెస్స్ వేసి చలొ నీళలొకి అనివెళ్లాం తీర చుస్తె నీళ్ళుమట్టిగా అనిపించాయి.సముద్రపు నీరు అయ్తె స్వచంగ బాగుండెది.కాని మా సిసింద్రిలు ఇద్దరు నీళ్లని చూసి తెగ సంబరపడిపొయారు. వాళ్ల ఉత్త్సహం చూసాక ఆపలెకపొయాం.ఫర్లెదు నిళ్లలొకి దిగినతరువాత అంత మట్టిగ లేవు ఒక గంట నిళ్లలొ ఆడి ఇసుక(అదేలెండి) తిన్నెలు కట్టి ,మళ్లి మా పిక్నిక్ స్పొట్ కి చెరుకొని పలహరం ముగించాం . ఆ చెట్లనిడలొ చాప మీద అలా నడుంవాలిస్తె ఆహ ఎంత హాయిగ వుందొ.

Lamhe

చాలా రోజుల తరువాత తీరిగ్గా కూర్చొని చుసిన సినిమా "లమ్హే" .పాటలు నాకు చిన్నపట్టుంచి ఇష్టం కాని సినిమా చూడటం ఇప్పుడే.చాల బాగుంది.యష్ చోప్రా సినిమాలు బాగుంటాయి ,దాంట్లో కొత్తేమి లేదు కాని ఈ సినిమా బాక్సాఫీస్ హిట్ కాదుట.మ్యూజిక్ చాల చాల బాగుంది.పాట వింటే మది వీణను మిటినట్టు వుండాలి ,వినంతసేపు మరోప్రాపంచం గుర్తురాకూడదు .అదేచుసేటప్పుడు మనసును,కళ్లనుకట్టిపడేయాలిఅదే చేసారు యష్ చోప్రా .ఒక్కో పాట ఒక్కో ఆణిముత్యం ఆనంద్ భక్షి పదాలు ,లతా గారి గొంతులో ప్రాణం పోసుకున్నాయి .శ్రీదేవి ఎంత అందంగా వుందో చెప్తే అందం సిగ్గుపడుతుందేమో .
కధబాగుంది కాని అదిచేప్పిన తీరు ఇంకా బాగుంది .ఎడారి కూడా శ్రీదేవి వుంటే అంత అందంగా వుంటుందా అనిపిస్తుంది మనకి(రాజస్తాన్ ఎడారి )సినిమా చూస్తున్నపుడు .అనుపం ఖేర్ కూడా బాగా చేసారు .ప్రతి క్యారెక్టర్ ఒక శిల్పి చేతిలో ప్రాణం పోసుకున్న శిల్పంలామలిచారు ,చిన్న చిన్న డీటైల్స్ తో సహా .వాహిద రెహ్మాన్,అనిల్కపూర్ కూడా మెప్పించారు.
ప్రేమంటే మనసుకి సంబందించింది రూపానికి ,అవసారినికి,ఆకర్షణకి సంబంధం లేదని మరోసరే చెప్పకనే చెబుతుంది ఈ సినిమా .

Beauty of Spring

My Cooking Expeiments(BAKING):)

When it comes to cooking iam not an expert cook.....but after 6years of marriage still an experimenting cook(ofcourse 'experimenting' looks more fascinating than 'average') .In my husbands words no curry tastes the same way as it tasted the first time(once it is more salt..next time it is no salt ;))Whenever i try to experiment any new variety...he is sure to call in the lunch time and tell me that unexpextedly they are going for a team lunch...and he will not be able to come for lunch.In the initial days i thought poor guy he cannot taste the my new receipe.But it was poor me ...i never realised the team lunch was trick to escape my cooking.
Now i have 2 food testers at hand(my kids).......whatever i make they give their undisputed judgement.(either spit it or eat it.)There father has grown cleverer too.......he tries anything based on the judgement.
Now coming to my experiment i always wanted to make a cake.a simple ordinary cake.which i had a fancy since my childhood days.My aunt (fathers sister)used to make yummy cakes...but somehow it never worked out the same way in my house(my mother was an employee).So i always was eager to try my hand at it.When i came to US the first thing that made me happy was the oven we have here.after few days of settling down here the insect(caking baking)started biting me.As usual my husband was convinced that if once the baking process started i will start my experiments too.So when ever i bought the topic of getting the cakepan......he always used to convince me "why u want to take so much pains Rachana..in India v make cakes bcause v dont get fresh.Here in US u get huge number of varieties..and flavors why do u trouble ur self with baking .when u can get it from the shop.Dont strain yourself with the kid around..try to take rest".
With that discussion i would convince my self that i needed rest.
But u know the insect didnt keep quiet even if i wanted to....so one fine morning i borrowed a cakepan from my dear neighbour and began my adventure.I had the recipe from my aunt...by then i knew how to opertae the oven.i just mixed the ingredients and baked it.It was a disaster...i didnt knew i had to use a blender for the batter.i wanted to try again the next day before returning the pan.i tried again that was a blunder.then i understood the wise sayings of my saint husband and promised myself that i will not try baking again.
i have a cousin...who is a good cook.i happened to stay at her place few days........when i told her my story abt my cakebaking.........she was rolling with laughter.She showed me the actual procedure.........but i never dared to go into baking again.Yesterday........ie two years after my big promise......i bought a cakepan........ofcourse without my husbands knowledge.Today was the big day ............my childhood dream...my second eanings in baking came true.I had made the cake..(Bigthing being it was edible)I made the cake..........i wanted to go to the top of the building and shout i made it.My judges had given meA+.this was a crowning success.(i couldnt shout aloud.......thinking that might be lodged as nuissance case.)I am writing in my blog so that the "D"day is remembered (and celebrated by the coming generations!)
And some people are unhappy though.....thinking were my second eanings would take me too.